Саволи 80. Оё мӯъминони ҳақиқӣ мутмаин буда метавонанд, ки дар фазли неъмат ҳастанд ва дар он субот то наҷот хоҳанд ёфт?

 Саволи 80. Оё мӯъминони ҳақиқӣ мутмаин буда метавонанд, ки дар фазли неъмат ҳастанд ва дар он субот то наҷот хоҳанд ёфт?

Ҷавоб. Онҳое, ки дар ҳақиқат ба Масеҳ имон меоваранд ва мекӯшанд, ки дар пеши Ӯ бо тамоми виҷдони пок рафтор кунанд, бидуни ваҳйи махсус метавонанд итминон диҳанд, ки онҳо дар ҳолати файз ҳастанд ва дар он барои наҷот устувор хоҳанд буд, бо Рӯҳулқудс, ки бо рӯҳи худ шаҳодат медиҳад, ки онҳо фарзандони Худо ҳастанд ва бо имоне, ки ба Худо ва рӯҳулқудс асос ёфтааст, файзе, ки ваъда шудааст.

Таъмини наҷот ва имон маъноҳои гуногун доранд. Кафолати наҷот маънои онро дорад, ки имондор суханони Китоби Муқаддасро пурра дарк мекунад ва дар асоси фикрҳо ва таҷрибаи худ ба наҷот боварӣ дорад. Аммо, имон маънои як шудан бо объектро дорад. Имон Исои Масеҳ аст ва он маънои дохил шудан ба Исои Масеҳро дорад, бинобар ин он аз андешаҳои шахсии худ маънои дигар дорад. Ба ибораи дигар, ин маънои инкор кардани фикрҳо, дониш ва таҷрибаи худро дорад ва ҳама чизро комилан ба Масеҳ супурдан аст.

Ин ба ягон амал ё кӯшиш шарт нест, балки дар бораи он аст, ки шахс ба ҳолати худ нигоҳ кунад, тавба кунад, ба Худо тавба кунад, ба ваъдаи Худо, ки умеди инсонӣ ғайриимкон аст, қабул кардани каломи наҷот ва шукргузорӣ барои он танҳо ҳамчун файз аст. Аз ин рӯ, муқаддасон ба наҷот мерасанд ва Рӯҳулқудс ҳаёти онҳоро роҳнамоӣ мекунад ва онҳо дил доранд, ки ин неъмати осмониро бо дигарон мубодила кунанд.