Саволи 71. Чӣ тавр сафедкунӣ амали озоди файз аст?

 Саволи 71. Чӣ тавр сафедкунӣ амали озоди файз аст?

Ҷавоб. Масеҳ бо итоаткорӣ ва марги худ адолати Худоро барои сафедшудагон пурра, дар ҳақиқат ва ба қадри кофӣ қонеъ гардонидааст; вале Худо аз зомин талаб кардааст, ки Писари ягонаи Худро кафолат диҳад, то ки адолати Ӯро ба онҳо нисбат диҳад. Ва азбаски Ӯ барои сафед кардани онҳо чизе ҷуз имон талаб накардааст, ки ин ҳам атои Ӯст, сафедкунии онҳо файзи муфт аст.

Итоати Масеҳ марги салиб аст. Марги салиб доварии адолати Худо ва нархи наҷоти муқаддасон аст. Аз ҷониби Худо муқаддасон сафед карда мешаванд, зеро Исои Масеҳ, Писари Худо, аз номи муқаддасон нархи онро пардохт кардааст.

Калимаи фидия мафҳуми харидани ғулом бо пардохти нарх аст. Аз нуқтаи назари муқаддасон, чунин ба назар мерасад, ки онҳо онро ройгон гирифтаанд, аммо азбаски Исо нархро пардохт кард ва одил шуд, муқаддасон қарздор мешаванд. Румиён 1:14-15 "Ман ҳам дар назди юнониён ва ҳам назди ваҳшӣ, ҳам назди хирадмандон ва ҳам дар назди беақлҳо қарздорам. Аз ин рӯ, майл дорам, ки ба шумо низ, ки дар Рум ҳастед, башорат диҳам."

Дар ибораи «наҷот ба воситаи имон» имон маънои Исои Масеҳро дорад. Вақте ки имондор сабаберо барои бовар кардан ба Исои Масеҳ кашф мекунад ва боварӣ ҳосил мекунад, ки ин шахс метавонад ба наҷот оварда расонад, худи Исои Масеҳ имон мешавад. Ин мафҳуме нест, ки мӯъмин ба Исо имон дорад, аммо вақте ки имондор бо Исо муттаҳид мешавад ва бо Исо як мешавад, он имон ба Масеҳ мешавад. Исо имони ман мешавад ва суханони Исо ба воситаи имон ба Исо ба ман интиқол дода мешаванд.