Саволи 43. Чӣ тавр Масеҳ вазифаи пайғамбариро иҷро мекунад?

 Саволи 43. Чӣ тавр Масеҳ вазифаи пайғамбариро иҷро мекунад?

Ҷавоб. Масеҳ вазифаи пайғамбарро бо роҳҳои гуногун иҷро карда, иродаи комили Худоро дар ҳама чизҳое, ки ба наҷот дахл дорад, зоҳир намуда, онро ба калисои ҳама асрҳо бо Рӯҳ ва каломи Худ ошкор мекунад.

Вазифаи пайғамбар асосан ба онҳое дахл дорад, ки дар давраи Аҳди Қадим ҳамчун фиристодаи каломи Худо кор мекарданд ва онҳо дар бораи омадани Масеҳ пешгӯӣ мекарданд. Исо дар ҷаҳон ҳамчун Масеҳ таваллуд шудааст ва дар бораи Малакути Худо ва наҷот сухан меронд, аммо сарварони Исроил Исоро ҳамчун Масеҳ эътироф накарданд ва ӯро дар салиб мурданд.

Он чизе ки Исо ҳамчун пайғамбар кард, пешгӯӣ кардани он буд, ки пас аз марги ӯ дар салиб чӣ рӯй медиҳад. Ӯ пешгӯӣ карда буд, ки баъд аз се рӯз мемирад ва эҳё мешавад ва маъбади Ерусалим комилан хароб хоҳад шуд ва ҳеҷ як санги дигар намемонад. Ин пешгӯӣ тақрибан дар соли 70-и милодӣ иҷро шуд.

Ва Исои эҳёшуда, тавре ки пешгӯӣ карда буд, ба шогирдон зоҳир шуд. Ва эълон кард, ки боз ба осмон мебарояд ва боз меояд. Вақте ки Рӯҳулқудс дар рӯзи Пантикост нозил шуд, Исо боз омад ва дар дили шогирдон мавҷуд буд.

Исо гуфт, ки дар оянда, вақте ки шогирдон Инҷилро мавъиза мекунанд, чизҳои аҷибе рӯй медиҳанд. Исо гуфт, ки мурдагон аз ҷиҳати рӯҳонӣ эҳё мешаванд, девҳо берун карда мешаванд, гуноҳҳо бахшида мешаванд ва беморон шифо меёбанд. Ӯ ҳамчунин пешгӯӣ карда буд, ки таъқиботҳои зиёд хоҳанд буд. Ӯ ҳамчунин пешгӯӣ кардааст, ки барои беимонон доварӣ хоҳад шуд ва дар айёми охир имон аз қалби мардум нобуд мешавад.

Комментарии

Отправить комментарий

Популярные сообщения из этого блога

Саволи 96. Қонуни ахлоқӣ барои бознашавандаи мардон чӣ фоида дорад?

 Саволи 96. Қонуни ахлоқӣ барои бознашавандаи мардон чӣ фоида дорад? Ҷавоб. Қонуни ахлоқӣ барои одамони барқарорнашаванда, ё виҷдонҳои онҳоро бедор кардан, аз ғазаби оянда гурехтан ва ба назди Масеҳ овардан, ё агар онҳо дар ҳолат ва роҳи гуноҳ боқӣ монанд, онҳоро бе узр ва зери лаънат тарк кардан муфид аст. Қонуни ахлоқӣ ба чунин таъсир мерасонад, ки волидон фарзандони худро бо чӯб тарбият мекунанд. Аммо қонуни ахлоқӣ метавонад сабаби латукӯби кӯдаконро дошта бошад, то онҳо хуб кор кунанд, аммо ҳадафи аслии латукӯб кардани онҳо ин аст, ки онҳо дар фаҳмидани хатогиҳояшон кӯмак кунанд. 1 Тимотиюс 1:9-10 «Чун бидонед, ки шариат на барои одил, балки барои шариат ва беитоат, барои осиён ва гуноҳкорон, барои фосикон ва фосиқ, барои қотилони падарон ва модарони худ, барои қотилон, барои бадахлоқии ҷинсӣ, барои одамфурӯшон, барои одамфурӯшон, барои одамфурӯшон, барои одамфурӯшон, агар чизи дигаре бошад, ки ба таълимоти солим мухолиф бошад». Шояд лозим бошад, ки ба онҳое, ки ба калисо даъва...
Далее...

Саволи 87. Дар бораи эҳёшавӣ ба чӣ бовар кунем?

 Саволи 87. Дар бораи эҳёшавӣ ба чӣ бовар кунем?  Ҷавоб. Дар рӯзи охир эҳёи умумии мурдагон, одилон ва шарирон хоҳад буд. Онҳое, ки он вақт зиндаанд, дар як лаҳза тағир хоҳанд ёфт, ва мурдагон дар қабрҳо, ки ҷисмҳои онҳо то абад бо ҷонҳои онҳо муттаҳид шудаанд, бо қудрати Масеҳ эҳё хоҳанд шуд. Ҷисми одилон бо Рӯҳи Масеҳ ё бо таъсири эҳёи Масеҳ ҳамчун Сарвари онҳо, рӯҳонӣ ва бефано, мисли ҷисми ҷалоли Ӯ эҳьё хоҳад шуд. Ҷасадҳои шарир низ аз ҷониби Худованд, Довари хашмгин, дар хиҷил аз нав эҳё хоҳанд шуд. Юҳанно 5:26-29 "Зеро, чунон ки Падар дар Худ ҳаёт дорад, ба Писар низ ато кардааст, ки дар Худ ҳаёт дошта бошад. Ва ба ӯ қудрат додааст, ки доварӣ кунад, зеро ки Ӯ Писари Одам аст. Аз ин тааҷҷуб накунед, зеро соате меояд, ки ҳамаи онҳое ки дар қабр ҳастанд, овози Ӯро мешунаванд ва берун хоҳанд омад: онҳое, ки некӣ кардаанд, барои эҳёи зинда ва эҳё мешаванд. ҳукм». Қабр на ба қабрест, ки дар он ҷасад мурдааст, балки ба ҷисми ҷисмонӣ, ки рӯҳ мурдааст, ишора мекунад. Аз нигоҳи рӯ...
Далее...

Саволи 85. Агар музди гуноҳ мамот бошад, пас чаро одилон, ки омурзиши гуноҳҳоро дар Масеҳ қабул кардаанд, аз марг наҷот намеёбанд?

 Саволи 85. Агар музди гуноҳ мамот бошад, пас чаро одилон, ки омурзиши гуноҳҳоро дар Масеҳ қабул кардаанд, аз марг наҷот намеёбанд? Ҷавоб. Одилон дар рӯзи охират аз марг наҷот хоҳанд ёфт ва агарчи мурданд ҳам, аз неш ва лаънати марг наҷот меёбанд. Бинобар ин, гарчанде ки онҳо мурданд ҳам, муҳаббати Худо онҳоро аз гуноҳ ва бадбахтӣ комилан озод мекунад ва ба онҳо имкон медиҳад, ки дар ҷалоле, ки баъд аз марг ба даст меоранд, бо Масеҳ ҳамкории амиқтар дошта бошанд. Румиён 6:23 «Зеро ки музди гуноҳ мамот аст, аммо атои Худо ҳаёти ҷовидонӣ дар Худованди мо Исои Масеҳ аст». Дар ин ҷо марг ба марги дуюм дахл дорад, ки он ба доварӣ дахл дорад, ки онҳое, ки ба Исо имон надоранд, пас аз марги ҷисмонии худ аз ҷониби Худо мегиранд. Аммо онҳое, ки дар Масеҳ ҳастанд, аллакай дар салиб бо Исо муттаҳид шуда, мурданд, бинобар ин онҳо ҷисми абадӣ хоҳанд гирифт. Аммо ҷисме, ки аз падару модар гирифта шудааст, ҷисми абадӣ нест, аз ин рӯ, ҳатман мемирад. Онро метавон ҳамчун рехтани пӯсти худ, ба монан...
Далее...