Саволи 28. Ҷазои гуноҳ дар дунё чист?

 Саволи 28. Ҷазои гуноҳ дар дунё чист?

Ҷавоб. Ҷазои гуноҳ дар дунё ботинӣ, сангдилӣ дар дил, фосид шудани ҳиссиёт, васвасаҳои сахт, якравии ақл, тарс ва нанг аз виҷдон, шаҳват ва амсоли он аст; ва зоҳиран, лаънати Худо бар ҳама чиз ба хотири мо ва ҳар бадиҳои дигаре, ки ба бадани мо меояд, номҳо, мансабҳо, муносибатҳо ва шуғли мо ва ғайра, ки боиси марг мегардад.

Дар ин ҷаҳон ҷазои гуноҳ рӯҳест, ки дар ҷисм ҳабс карда мешавад. Гуноҳи аслӣ он аст, ки фариштагони бад мехоҳанд, ки дар Малакути Худо ба Худо монанд бошанд, бинобар ин онҳо ба Худо муқобилат мекунанд ва бо рӯҳҳои худ дар ҷисми инсон маҳбус мешаванд. Ин ҷаҳаннам аст. Дунё зиндон асту зиндагӣ мисли саргардон аст. Ҳамаи одамоне, ки Худоро намешиносанд, аз ҷиҳати рӯҳонӣ азоб мекашанд. Аз ин чост, ки дилхояшон шикает.

Новобаста аз он ки шумо дар зиндагӣ чӣ қадар аз неъматҳои моддӣ баҳра мебаред, ҳатман рӯзе мерасад, ки ҷисми шумо мемирад. Рӯзи доварӣ ҳатман ба сари касоне хоҳад омад, ки дар рӯҳ мурдаанд, зеро онҳо ба Худо муқобилат кардаанд. Барои онҳое, ки ба Худо муқобилат мекунанд, эҳёи рӯҳ хоҳад буд. Ин эҳёи доварӣ аст. Рӯҳ ҷисми доварӣ мепӯшад ва дар оташи дӯзах доварӣ хоҳад шуд.

Аз ин рӯ, дар Юҳанно 6:63, "Рӯҳ аст, ки ҳаёт мебахшад; ҷисм ҳеҷ фоидае надорад. Суханоне, ки ман ба шумо мегӯям, рӯҳ аст ва онҳо ҳаёт мебошанд." Азбаски рӯҳ мурда аст, Китоби Муқаддас мегӯяд, ки мо бояд рӯҳро наҷот диҳем. Роҳи наҷоти рӯҳ ин бовар кардан аст, ки ҷисми гуноҳ бо Исо мемирад ва рӯҳ бо Исои эҳёшуда дар ҷисми рӯҳонӣ эҳё мешавад.