Саволи 21. Оё аҷдодони аввалини мо мавқеъи аслии худро, ки дар он офарида шуда буданд, нигоҳ доштаанд?

 Саволи 21. Оё аҷдодони аввалини мо мавқеъи аслии худро, ки дар он офарида шуда буданд, нигоҳ доштаанд?

Ҷавоб. Аҷдодони аввалини мо аз сабаби озодии худ дар васвасаи шайтон ба васваса афтоданд ва бо хӯрдани меваи ҳаром фармони Худоро вайрон карданд ва ба ин васила аз мавқеи аслии бегуноҳӣ, ки дар он офарида шуда буданд, афтоданд.


Муъминон бояд бидонанд, ки авлоди тамоми башарият дар рӯи замин кист. Оё он марди аввалин буд ё мард Одам ва зан Ҳавво?

Аввалан, аз ҷиҳати ҷисм, азбаски Одам ва Ҳаввои зан аз марди аввал ҷудо офарида шудаанд, аҷдоди ҷисмонии тамоми одамон дар ҷаҳон аввалин мард аст. Дар робита ба муносибати байни марди аввал ва охирин мард, марди аввал пеш аз он ки ба мард ва зан тақсим карда шавад, мард аст. Оё аввалин мард мард буд? Аввалин одам Масеҳ буд. Исо низ аз Рӯҳулқудс ҳомиладор шуда буд. Оё Исо мард буд? Барои ҳамин, Библия Исоро Писари Одам номидааст.

Калимаи «таҷассум» ба ҷуз инсон маънои дигареро надорад. Шакл метавонад мард бошад, аммо бо назардошти маънои биологӣ, он танҳо як инсон аст. Чӣ тавре ки мо изҳороти аз ҷониби Рӯҳулқудс ҳомиладор шуданро фаҳмида наметавонем, мо гуфта метавонем, ки Исо на мард ва на зан буд.

Сониян, аз нуқтаи назари рӯҳонӣ, Худо дар қалби одами аввал маъбад барпо кард, ки он симои Худо буд. Аммо, пас аз марди якум, мард ва зан бар зидди Худо гуноҳ карданд, аз ин рӯ Худо Одаму Ҳавворо аз маъбад фиристод. Ин маъбад рамзи Адан аст. Ва азбаски Худо низ Аданро тарк кард, маъбад ба маъбади кӯҳна мисли қабри сангин табдил ёфт. Акнун, танҳо вақте ки маъбади нав сохта мешавад, симои Худоро барқарор кардан мумкин аст.

Агар аз ҷиҳати рӯҳонӣ сухан ронем, аввалин мард Масеҳ буд, ки гуноҳ накард, аммо пас аз ҷудо шудани зан ва мард, Одам ва зан Ҳавво бар зидди Худо гуноҳ карданд ва гуноҳ бори аввал ба ҷаҳон ворид шуд. Аз ин рӯ, бояд бигӯем, ки аҷдодони рӯҳии мардуми ҷаҳон мард Одам ва зан Ҳаввои гуноҳкор мебошанд. Зеро гуноҳ аз онҳо оғоз шудааст.

Комментарии

Отправить комментарий

Популярные сообщения из этого блога

Саволи 96. Қонуни ахлоқӣ барои бознашавандаи мардон чӣ фоида дорад?

 Саволи 96. Қонуни ахлоқӣ барои бознашавандаи мардон чӣ фоида дорад? Ҷавоб. Қонуни ахлоқӣ барои одамони барқарорнашаванда, ё виҷдонҳои онҳоро бедор кардан, аз ғазаби оянда гурехтан ва ба назди Масеҳ овардан, ё агар онҳо дар ҳолат ва роҳи гуноҳ боқӣ монанд, онҳоро бе узр ва зери лаънат тарк кардан муфид аст. Қонуни ахлоқӣ ба чунин таъсир мерасонад, ки волидон фарзандони худро бо чӯб тарбият мекунанд. Аммо қонуни ахлоқӣ метавонад сабаби латукӯби кӯдаконро дошта бошад, то онҳо хуб кор кунанд, аммо ҳадафи аслии латукӯб кардани онҳо ин аст, ки онҳо дар фаҳмидани хатогиҳояшон кӯмак кунанд. 1 Тимотиюс 1:9-10 «Чун бидонед, ки шариат на барои одил, балки барои шариат ва беитоат, барои осиён ва гуноҳкорон, барои фосикон ва фосиқ, барои қотилони падарон ва модарони худ, барои қотилон, барои бадахлоқии ҷинсӣ, барои одамфурӯшон, барои одамфурӯшон, барои одамфурӯшон, барои одамфурӯшон, агар чизи дигаре бошад, ки ба таълимоти солим мухолиф бошад». Шояд лозим бошад, ки ба онҳое, ки ба калисо даъва...
Далее...

Саволи 87. Дар бораи эҳёшавӣ ба чӣ бовар кунем?

 Саволи 87. Дар бораи эҳёшавӣ ба чӣ бовар кунем?  Ҷавоб. Дар рӯзи охир эҳёи умумии мурдагон, одилон ва шарирон хоҳад буд. Онҳое, ки он вақт зиндаанд, дар як лаҳза тағир хоҳанд ёфт, ва мурдагон дар қабрҳо, ки ҷисмҳои онҳо то абад бо ҷонҳои онҳо муттаҳид шудаанд, бо қудрати Масеҳ эҳё хоҳанд шуд. Ҷисми одилон бо Рӯҳи Масеҳ ё бо таъсири эҳёи Масеҳ ҳамчун Сарвари онҳо, рӯҳонӣ ва бефано, мисли ҷисми ҷалоли Ӯ эҳьё хоҳад шуд. Ҷасадҳои шарир низ аз ҷониби Худованд, Довари хашмгин, дар хиҷил аз нав эҳё хоҳанд шуд. Юҳанно 5:26-29 "Зеро, чунон ки Падар дар Худ ҳаёт дорад, ба Писар низ ато кардааст, ки дар Худ ҳаёт дошта бошад. Ва ба ӯ қудрат додааст, ки доварӣ кунад, зеро ки Ӯ Писари Одам аст. Аз ин тааҷҷуб накунед, зеро соате меояд, ки ҳамаи онҳое ки дар қабр ҳастанд, овози Ӯро мешунаванд ва берун хоҳанд омад: онҳое, ки некӣ кардаанд, барои эҳёи зинда ва эҳё мешаванд. ҳукм». Қабр на ба қабрест, ки дар он ҷасад мурдааст, балки ба ҷисми ҷисмонӣ, ки рӯҳ мурдааст, ишора мекунад. Аз нигоҳи рӯ...
Далее...

Саволи 85. Агар музди гуноҳ мамот бошад, пас чаро одилон, ки омурзиши гуноҳҳоро дар Масеҳ қабул кардаанд, аз марг наҷот намеёбанд?

 Саволи 85. Агар музди гуноҳ мамот бошад, пас чаро одилон, ки омурзиши гуноҳҳоро дар Масеҳ қабул кардаанд, аз марг наҷот намеёбанд? Ҷавоб. Одилон дар рӯзи охират аз марг наҷот хоҳанд ёфт ва агарчи мурданд ҳам, аз неш ва лаънати марг наҷот меёбанд. Бинобар ин, гарчанде ки онҳо мурданд ҳам, муҳаббати Худо онҳоро аз гуноҳ ва бадбахтӣ комилан озод мекунад ва ба онҳо имкон медиҳад, ки дар ҷалоле, ки баъд аз марг ба даст меоранд, бо Масеҳ ҳамкории амиқтар дошта бошанд. Румиён 6:23 «Зеро ки музди гуноҳ мамот аст, аммо атои Худо ҳаёти ҷовидонӣ дар Худованди мо Исои Масеҳ аст». Дар ин ҷо марг ба марги дуюм дахл дорад, ки он ба доварӣ дахл дорад, ки онҳое, ки ба Исо имон надоранд, пас аз марги ҷисмонии худ аз ҷониби Худо мегиранд. Аммо онҳое, ки дар Масеҳ ҳастанд, аллакай дар салиб бо Исо муттаҳид шуда, мурданд, бинобар ин онҳо ҷисми абадӣ хоҳанд гирифт. Аммо ҷисме, ки аз падару модар гирифта шудааст, ҷисми абадӣ нест, аз ин рӯ, ҳатман мемирад. Онро метавон ҳамчун рехтани пӯсти худ, ба монан...
Далее...