6. Рег ва ситорахо

 6. Рег ва ситорахо

Ки бо баракат туро баракат хоҳам дод, ва насли туро мисли ситораҳои осмон ва мисли реги соҳили баҳр афзун хоҳам кард; ва насли ту дарвозаи душманони ӯро соҳиб хоҳад шуд;

כִּֽי־בָרֵ֣ךְ אֲבָרֶכְךָ֗ וְהַרְבָּ֨ה ְּכֹוכְבֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם וְכַחֹ֕ול אֲשֶׁ֖ר עַלֶׁ֖ר עַל־שְֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם ַ֣שׁ זַרְעֲךָ֔ אֵ֖ת שַׁ֥עַר אֹיְבָֽיו׃

Баракат маънои баракат аз осмон аст. Азбаски насл Масеҳро ифода мекунад, баракате, ки аз осмон меояд, маънои онро дорад, ки муқаддас метавонад ба Малакути Худо баргардад. Фарзандони Иброҳим Исмоил ва Исҳоқ мебошанд. Насли дорои баракатҳои осмонӣ, ки дар ин ҷо Худо дар бораи он сухан меравад, ба Исҳоқ ишора мекунад.

Ва баръакс, касе, ки неъмати замин дорад, Исмоил мешавад. Ба ибораи дигар, тамоми мардуми ҷаҳон аз баракати замин обод хоҳанд шуд ва тамоми халқҳои ҷаҳон ба воситаи Исҳоқ (Исои Масеҳ) баракатҳои осмонӣ мегиранд.

Дар матни аслии ибронӣ гуфта мешавад, ки Худо баракатҳоро баракат медиҳад, на баракатҳои бузург (כִּֽי־בָרֵ֣ךְ אֲבָרֶכְךָ֗ ) Баракати аввал дар забони ибрӣ Барак аст ְךָ֗) Якум, Барак, аст баракати замин (Одами аввал) ва дуюмаш баракати осмонӣ (Одами охирин). Табиати аслии Барак Тзера (Тухм) аст. Барак маънои ба ҳам мухолифи баракат ва лаънат дорад. Баракатҳои осмон бо марги салиб алоқаманданд.

『ва бо зиёд кардан насли туро афзун хоҳам кард』, дар забони ибронӣ маънои “зарб (раба) ва афзоиш (арава)”-ро дорад. 『Зарб кардан』 маънои онро дорад, ки ҳамаи одамон дар рӯи замин бояд ҳамчун халқи Малакути Худо ба воситаи Масеҳ афзун шаванд. Дар Ҳастӣ 12:1-3, Ва Худованд ба Абром гуфта буд: «Аз кишвари худ ва аз хешовандони худ ва аз хонаи падарат ба замине бирав, ки ба ту нишон диҳам; халқи бузург, ва ман туро баракат хоҳам дод, ва исми Туро бузург гардонам; ва ту баракат хоҳӣ буд: ва Ман онҳоеро, ки туро баракат медиҳанд, баракат хоҳам дод, ва лаънаткунандагони туро лаънат хоҳам гуфт: ва дар ту тамоми қабилаҳои рӯи замин баракат хоҳанд ёфт.』

『ситораҳои осмон ва мисли реги дар соҳили баҳр аст.』 Мардуми ин сарзамин, яъне пайравони шариат (Исмоил) (рег) низ зиёд мешаванд ва онҳое, ки аз ҷиҳати рӯҳонӣ Масеҳро пайравӣ мекунанд. (Исҳоқ) (ситораҳо) низ зиёд мешаванд.

Ситораҳои осмон рамзи Писари Худо (Масеҳ) мебошанд. Дар Ададҳо 24:17, "Ӯро хоҳам дид, аммо ҳоло не: Ӯро хоҳам дид, аммо наздик нест: аз Яъқуб ситорае пайдо хоҳад шуд, ва асое аз Исроил баромада, ба кунҷҳои Мӯоб мезанад. .» , ва ҳамаи фарзандони Шетро нест кунед.』Ваҳй 22:16 инчунин ибораи ситораи субҳро истифода мебарад. «Ман Исо фариштаи Худро фиристодаам, то дар калисоҳо ба шумо шаҳодат диҳам. Ман реша ва насли Довуд ва ситораи дурахшон ва субҳ ҳастам.』

Дар бораи рег, дар Ирмиё 15: 8, "Бевазанони онҳо барои ман аз болои реги баҳрҳо зиёданд: Ман бар онҳо бар зидди модари ҷавонон васвасаҳо дар нисфирӯзӣ овардам: ӯро ногаҳон бар он афтодаам" . , ва даҳшат дар шаҳр.』муносибати байни қум ва бевазанонро мепайвандад. Дар Ҳабаққуқ 1:9, "Ҳама барои зӯроварӣ хоҳанд омад: чеҳраҳояшон мисли шамоли шарқӣ шуста хоҳад шуд, ва асиронро мисли рег ҷамъ хоҳанд кард". Қум маънои асир буданро дорад.